Niekoniecznie. Jeżeli dorastającej dziewczynie nic nie dolega, ma regularne i nie zanadto bolesne miesiączki, nie ma takiej konieczności. Jednak przy każdej nieprawidłowości wizyta u lekarza, i to jak najszybciej, jest niezbędna

Zmiany hormonalne w czasie cyklu płciowego powodują złuszczanie błony śluzowej macicy i krwawienie miesięczne. Dość często, nawet u zdrowych kobiet zdarza się, iż przy zajściu w ciążę, w czasie, kiedy przypada krwawienie miesięczne, część naczyń krwionośnych macicy otwiera się imitując miesiączkę. Dlatego też może się zdarzyć, że kobieta podczas ciąży ma krwawienia przypominające miesiączkę.

Rzęsistek pochwowy to pasożyt bytujący w narządach płciowych i moczowych ludzi. Częściej spotykany jest u kobiet. Choroba, którą wywołuje, nazywa się rzęsistkowicą. Może ona mieć charakter ostry lub przewlekły. Wśród objawów typowych dla ostrej postaci rzęsistkowicy wymienia się u kobiet: żółtawozielonkawe upławy, świąd i pieczenie w pochwie, bolesne parcie na mocz, bóle w podbrzuszu; u mężczyzn: zapalenie napletka, żołędzi, cewki i pęcherza moczowego przejawiające się pieczeniem, bólami w kroczu, zaczerwienieniem powierzchni napletka. W postaci przewlekłej występują podobne dolegliwości o słabszym nasileniu. Zakażenie następuje najczęściej podczas  stosunku płciowego (bezpośrednie), zdarza się też zakażenie pośrednie - przez bieliznę pościelową, w czasie korzystania z publicznych sanitariatów, basenów itp. Rzęsistkowicę wykrywa się podczas badania mikroskopowego, np. wydzieliny pochwy, osadu moczu. Właściwą terapię zaleca lekarz. Leczenie jest skuteczne, jeśli obejmuje wszystkie osoby zarażone - a więc np. małżeństwo. Podstawowe zasady profilaktyki to oczywiście unikanie przygodnych kontaktów płciowych, przestrzeganie zasad higieny osobistej, jak też dbanie o czystość domowych urządzeń sanitarnych.

Jedynym hormonalnym lekiem antykoncepcyjnym w iniekcji, zarejestrowanym aktualnie w Polsce jest preparat progesteronowy DEPO-PROVERA. O zastosowaniu tego leku, o wskazaniach i przeciwwskazaniach decyduje lekarz prowadzący pacjentkę.

Nadżerka jest specyficzną zmianą na tarczy szyjki części pochwowej macicy. Uważa się, że występuje dość często, u około 25% wszystkich kobiet. Nie stanowi ona ubytku w tkance narządów płciowych, a jest przemieszczoną błoną śluzową kanału szyjki macicy. Znajduje się ona w związku z tym nietypowym dla siebie miejscu, poza ujściem zewnętrznym kanału szyjki. Pod względem morfologicznym nadżerka stanowi dalszy ciąg błony śluzowej  kanału szyjki. Śluz wydzielany przez nadżerkę jest zasadowy, toteż zwykle zmienia on kwaśne pH pochwy i może być przyczyną rozwoju nieprawidłowej flory bakteryjnej. W leczeniu nadżerek stosuje się miejscowe leki przeciwzapalne oraz tzw. zabieg elektrokoagulacji. Prawdopodobnie lekarz prowadzący Panią uważa, iż organizm Pani powinien sam  poradzić sobie z tą zmianą. Z pewnością następna wizyta u niego wyjaśni Pan wątpliwości. Jeśli nadżerka sama się nie wygoi, to przed ciążą należy ją wyleczyć. U kobiet, które planują ciążę wskazane jest nieinwazyjne leczenie, np. krioterapii.

Działanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych może być osłabione przez przyjmowanie innych leków. Związane  jest to z konkurencją tych preparatów przy wchłanianiu w jelicie, a także wiązaniem ich z białkami osocza i dalszym metabolizmem. Osłabienie działania leku może również zostać spowodowane wymiotami, biegunką, jak też regularnym  spożywaniem alkoholu. Żaden producent tabletek antykoncepcyjnych nie jest w stanie określić, w jakim stopniu u danej kobiety może wystąpić osłabienie ich działania, dlatego nie gwarantuje 100% zabezpieczenia przed ciążą.

Najczęściej zakażenie grzybami dotyczy skóry sromu i błony śluzowej pochwy; wywołane jest przez drożdżaki chorobotwórcze. Są to organizmy saprofitujące, czyli takie, które bytując w normalnych warunkach nie wywołują żadnych objawów. W warunkach zmienionych, np. zmiana pH pochwy z kwaśnej na zasadową lub przy innych czynnikach (obniżona odporność, niedobór witamin z grupy B, ciąża, cukrzyca, antybiotykoterapia) stają się one
organizmami chorobotwórczymi. Ciąża sprzyja grzybicy narządów płciowych nie tylko poprzez zmianę pH pochwy, lecz także rozpulchnienie błony śluzowej, która staje się doskonałą pożywką. Uważa się, że u 40% ciężarnych występuje grzybica pochwy. O dokładnym rozpoznaniu decydują dolegliwości i objawy stwierdzone przez ginekologa, a także obraz mikroskopowy. Podaje się preparaty przeciwgrzybiczne. Leczenie nie zawsze musi dotyczyć obojga partnerów.

Pęcherzyki Nabotha są to małe torbiele o średnicy około 10  milimetrów. Można stwierdzić ich obecność w pochwie  podczas badania ginekologicznego. Pęcherzyki te wypełnia śluz. Niezmiernie istotną sprawą jest fakt, że pęcherzyki Nabotha wysłane są takim nabłonkiem, jaki znajduje się w kanale szyjki macicy. Zbadanie wnętrza zamkniętych nabłonkiem pęcherzyków Nabotha jest niemożliwe. Niektórzy ginekolodzy stoją na stanowisku, że pęcherzyki powinno się likwidować, stosując np. metody kriochirurgiczne - kriodestrukcyjne (zamrażanie). Proponujemy Pani wizytę u  lekarza specjalisty ginekologa, który zadecyduje o tym, czy w Pani przypadku konieczne jest wykonanie zabiegu.

Ostatnio coraz więcej mówi się o roślinnych estrogenach (fitoestrogenach), które mogą pomóc w łagodzeniu skutków menopauzy. Jedną z roślin wykorzystywaną obecnie w leczeniu jest wyciąg z kłącza rośliny o nazwie Cimicifuga racemosa. Jak wiadomo, rośliny zawierające te substancje były wykorzystywane od dawna w ludowym lecznictwie Ameryki Płn dla złagodzenia złego samopoczucia, bólu menstruacyjnego, a nawet w leczeniu reumatyzmu i przeziębień. Preparaty fitoestrogenowe mogą łagodzić niepożądane skutki menopauzy, takie jak rozdrażnienie, znużenie, depresja, bóle głowy, uderzenia gorąca, zaburzenia snu. Nie zastępuje on jednak hormonalnej terapii zastępczej. Mimo że preparat ten jest dostępny bez recepty, nie znaczy to, że należy sięgać po niego bez wskazań. W przypadku nasilonych objawów menopauzy natomiast doradzam wizytę u ginekologa endokrynologa, a nie leczenie sią na własną rękę.

Pomiar przezierności karku (NT-nuchal translucency, czyli szerokości tkanki podskórnej karku płodu) może być wykonywany u każdej pacjentki, wówczas jeśli wymiar CRL czyli długość płodu mieści się w granicach 45 - 84mm (najczęściej odpowiada to wiekowi ciążowemu wg ostatniej miesiączki między 11 a 14 tygodniem). Znaczenie zwiększonej wartości NT ma związek z nieprawidłowym kariotypem (głównie zespół Downa). (Wartość NT służy do oceny ryzyka zespołu Downa), związek z wadami serca, przepukliną przeponową, przepukliną pępowinową i wadami układu kostno - szkieletowego. Pomiar NT jest ujęty w zaleceniach towarzystw naukowych jako konieczny do wykonania podczas badań pierwszego trymestru ciąży u każdej ciążarnej. Badanie takie proponujemy wykonać w 12 tygodniu ciąży, ponieważ w tym czasie płody mają odpowiednią długość, aby można było rzetelnie wykonać pomiar NT.

Najczęściej jest to "uboczny skutek" pękania pęcherzyka jajnikowego, z którego uwalnia się dojrzała komórka jajowa. Silny ból towarzyszący owulacji koniecznie wymaga konsultacji u ginekologa. Takie objawy mogą bowiem oznaczać, że doszło do podrażnienia otrzewnej (czyli błony otaczającej narządy wewnętrzne) albo do krwawienia w jamie brzusznej.

Nietypowa wydzielina z pochwy (np. żółtawa, różowa, zielonkawa lub szarawa, piekąca, o "rybim" lub "drożdżowym" zapachu) to upławy. Świadczą o tym, że coś w układzie rozrodczym szwankuje. Najczęściej to oznaka infekcji.

To ciąża, która rozwija się poza jamą macicy, zwykle w jajowodzie. Zarodek nie może tam rosnąć, więc dochodzi do poronienia. Konsekwencją może być krwotok do jamy brzusznej. Ciążę pozamaciczną może rozpoznać tylko lekarz (objawia się bardzo silnymi bólami brzucha) robiąc USG jamy brzusznej lub zlecając badanie krwi na obecność hormonu ciążowego.

7-8 tydzień - stwierdzenie ciąży
11-14 tydzień - NT (badanie fałdu karkowego)
20-33 tydzień – ocena rozwoju płodu (można określić płeć dziecka)
30-33 tydzień – ocena rozwoju płodu)

Badanie takie najlepiej wykonać w 26 - 30 tygodniu ciąży.

comiesięczne przemiany w jajniku, w wyniku których dojrzewa nowa komórka jajowa oraz wytwarzane są hormony płciowe - estrogeny i progesteron.

comiesięczne przemiany w macicy, których celem jest przygotowanie błony śluzowej macicy na przyjęcie zapłodnionej komórki jajowej. Jeżeli do zapłodnienia nie dochodzi, błona śluzowa zostaje złuszczona w czasie krwawienia miesiączkowego.

hormony płciowe żeńskie wydzielane przez jajniki w cyklu płciowym, mają wpływ na płodność kobiety, ale również na prawidłowe funkcjonowanie wielu narządów w organizmie.

jajnik i jajowód tworzą anatomiczną i czynnościową całość i wspólnie określane są jako przydatki macicy.

pęknięcie pęcherzyka Graafa w jajniku, w ten sposób powstaje komórka jajowa. Najczęściej odbywa się w połowie cyklu płciowego, ale może zdarzyć się również zaraz po i krótko przed miesiączką.

sześciomiesięczny brak krwawienia miesiączkowego u kobiety, która do tej pory normalnie miesiączkowała. Najczęściej jest wynikiem ciąży. Stosunkowo często spowodowany jest zbyt radykalnym odchudzaniem z nadmiernie szybkim zmniejszeniem wskaźnika masy ciała.

ostatnia miesiączka w okresie przekwitania, po której następuje co najmniej sześciomiesięczna przerwa w krwawieniach. W krajach europejskich występuje między48. a52. rokiem życia.

okres przejściowy (trwający 3 do 5 lat), w którym wygasa czynność hormonalna jajników. W połowie tego okresu występuje menopauza.

uzupełnianie braku hormonów (estrogenów i progesteronu) w okresie przekwitania i w latach późniejszych.

utrata tkanki kostnej, szczególnie nasilona u kobiet po menopauzie.

nadmierne wydzielanie hormonu (prolaktyny) przez przysadkę mózgową. Powoduje mlekotok, bóle głowy, zaburzenia wzrokowe, niepłodność.

niemożność utrzymania moczu w chwili wzrostu ciśnienia śródbrzusznego np. kaszlu, śmiechu, kichnięcia, podnoszenia ciężkiego przedmiotu. Występuje u około 10% kobiet w okresie przekwitania.

nieprawidłowa wydzielina pochwowa, najczęściej (ale nie zawsze!) spowodowana zakażeniem. Konieczne są identyfikacja rodzaju zakażenia i zastosowanie leczenia, które czasami musi być powtarzane.

rozwój błony śluzowej macicy poza jamą macicy, najczęściej w miednicy małej, w jajowodach, w bliznach pooperacyjnych. Powoduje szereg dolegliwości bólowych oraz niepłodność.

pobrane złuszczone komórki szyjki macicy po zabarwieniu oglądane są pod mikroskopem. Na podstawie ich wyglądu następuje wstępna selekcja badanych kobiet pod kątem zagrożenia rakiem szyjki macicy.

według aktualnej definicji o niepłodności mówi się, gdy nie dochodzi do zajścia w ciążę po roku regularnego współżycia płciowego bez stosowania antykoncepcji. Dotyczy 15 do 20% wszystkich par.

nadmierny wzrost włosów u kobiet w miejscach, które uznaje się za charakterystyczne dla drugorzędowych męskich cech płciowych. Towarzyszy mu często trądzik oraz przetłuszczanie włosów i skóry

istnieje kilka rodzajów wkładek antykoncepcyjnych. Najczęściej stosuje się wkładki z miedzią, a w ostatnich latach również zawierające hormon płciowy progesteron. Skuteczność antykoncepcyjna wkładek jest wysoka, ale zdarzają się ciąże wewnątrzmaciczne oraz pozamaciczne.

leczenie zmian w obrębie szyjki macicy (nadżerek) przez zamrażanie, a więc użycie niskich temperatur wytwarzanych przez podtlenek azotu lub ciekły azot. Leczenie bezbolesne.

częste schorzenie ginekologiczne spowodowane infekcją bakteryjną (również chlamydią, rzeżączką, a nawet gruźlicą). Może być ostre lub przewlekłe. Szczególnie te ostatnie bywają przyczyną niepłodności.

prześwietlenie macicy i jajowodów, wykonywane głównie w celu poznania przyczyny niepłodności.

ocena macicy i jajowodów w badaniu ultrasonograficznym, mniej dokładna niż HSG jednak możliwa do wykonania ambulatoryjnie, mniej bolesna.

48 godzin przed testem:
nie spożywać węglowodanów (przynajmniej ograniczyć)
nie spożywać glukozy
nie pić słodkich napojów (np. cola, pepsi, itp.)

Dzień przed testem:
ostatni posiłek o godz. 18.00
Przy obciążeniu glukozą 50 g:
pierwszy pomiar na czczo ewentualnie trzy godziny po posiłku,

następnie należy wypić glukozę rozpuszczoną w szklance letniej wody (dobrze wymieszać),
po 1 godz. od wypicia glukozy wykonać pomiar cukru.

Przy obciążeniu glukozą 75g:
pierwszy pomiar na czczo,
następnie należy wypić glukozę rozpuszczoną w szklance wody,
po 2 godz. od wypicia glukozy dokonać pomiaru cukru,